HOME

احزاب و تشكل‏ها

در اين بخش چگونگى حزب و تشكل در آخرالزمان، همراه با عملكرد آن با اشاره به «حزب اللّه» و «حزب شيطان» بررسى شده است. احزاب مؤسسات برآمده از مدرنيته هستند.

سياست‏هاى مبتنى بر ليبراليسم فكرى - سياسى احزاب را به عنوان ابزار خود قرار داده، نردبان ترقى كرده است.

حزب به معناى ساختارى نوين، در قرآن مورد نظر نيست.

اما احزاب قريش و هم پيمانان كه سوره ويژه‏اى را به خود اختصاص داده‏اند، نمونه‏اى كامل با ماهيت، قالب و عملكرد از حزب بوده‏اند، كه در زمره حزب شيطان قرار دارند.

دولت اموى، نشأت گرفته از حزب سياسى است كه ريشه در سلطه شرك و كفر قريش و جاهليت داشته، و با راهكارهاى سياسى و تشكيلاتى، با كمال حيرت به حكومت نيز مى‏رسد

. احزاب دوگانه فوق، در تقابلند و پيوسته در جنگ مى‏باشند. پيروزى هر يك بر ديگرى در مقاطع و شرايط مختلف، بيانگر پايدارى هواداران در عمل به دستورات و اوامر حزبى است.

قرآن كريم حزب اللّه را هم حزب پيروز مى‏داند و حزب رستگارى.

شاخصه اعضاى حزب اللّه ايمان به خدا و جهاد در راه اوست. در حكومت پيامبر اكرم(ص)، و اميرمؤمنان(ع)، نشانى از تأسيس حزب و يا تشكل سياسى مشاهده نمى‏شود.

به نظر نمى‏رسد در حكومت مصلح حتى پس از برقرارى چنين رسمى جارى شود. نابودى احزاب بنابر وعده الهى با نصرت خدا به صورت غلبه حزب اللّه بر حزب شيطان انجام مى‏پذيرد.

جنگ احزاب و مسير پيروزمند پيامبر اسلام(ص) سركوبى احزاب سياسى - فرهنگى و تشكل‏هاى هم پيمان با آن‏ها را شاهد است

. اميرمؤمنان(ع) در جهت ريشه كنى حزب اموى، حتى پس از جنگ با خوارج مصمم به جنگ مجدد با معاويه است.

شيعيان ناب در دوران ظهور اعضاى حزب اللّه هستند كه پس از تشكيل حكومت مجريان امر مى‏گردند و اين مسأله در ساختار نمونه و بى نظير حكومت مصلح، نه قدرت‏يابى حزبى است و نه حركتى تشكل‏گونه.