HOME

در اهميت دوران انتظار همين بس كه دشمنان، آن‏را مانع تسلط خود بر مسلمانان برشمرده‏اند: «ميشل فوكو، كلر برير، در بحث مبارزه با تفكر مهدى باورى: ابتدا امام حسين عليه السلام و بعد امام زمان (عج) را مطرح مى‏كنند و دو نكته را عامل پايدارى شيعه معرفى مى‏كنند .

 نگاه سرخ و نگاه سبز در كنفرانس «تل آويو» هم افرادى مثل برنارد لوييس، مايكل ام جى . جنشر، برونبرگ و مارتين كرامر بر اين بحث‏خيلى تكيه مى‏كنند . آن‏ها در تحليل انقلاب اسلامى، به «نگاه سرخ‏» شيعيان، يعنى عاشورا و «نگاه سبز» شان يعنى انتظار مى‏رسند . جمله‏ى مشهورى دارند كه «اين‏ها به اسم امام حسين قيام مى‏كنند و به اسم امام زمان (عج)، قيام‏شان را حفظ مى‏كنند .

 دشمن به اهميت مديريت‏شيعه آن‏هم زمانى كه رهبر آن غايب و از نظرها پنهان است، پى برده‏اند و به همين منظور اقداماتى در اين رابطه انجام داده‏اند و سناريوهاى متعددى را جهت تضعيف و نابودى اين انديشه‏ى مقدس طراحى كرده و متناوبا به اجرا گذارده‏اند .

از آن جمله، دخالت مستقيم و حمايت از پروسه‏ى «شخصيت پردازى و مهدى تراشى ، تخريب پايه‏ى فكرى «مهدى باورى‏» از طريق ژست‏هاى علمى و به ظاهر شرق‏شناسى، پرورش و حمايت از سرسپرده‏هاى داخلى مانند احمد كسروى، شريعت‏سنگلجى، سلمان رشدى و اخيرا احمد الكاتب، انتشار تبليغات مسموم رسانه‏اى، امپراتورى اهريمنى رسانه‏هاى استكبارى و بمباران تبليغاتى توپ‏خانه‏هاى صوتى و تصويرى ژورناليستى نظام سلطه، يكى از قوى‏ترين ابزارهاى كودتاى فكرى و شست‏وشوى مغزى توده‏هاست .

در واپسين دهه‏هاى قرن بيستم، هجومى از اين نوع را عليه ايده‏ى «ظهور مهدى موعود» شاهد بوديم . در سال 1982 ميلادى، سريالى با نام «نوستر آداموس‏» به مدت سه ماه متوالى از شبكه‏ى تلويزيونى آمريكا پخش شد . اين فيلم سرگذشت‏ستاره شناس و پزشك فرانسوى به نام «ميشل نوستر آداموس‏» بود كه نزديك به 500 سال قبل مى‏زيسته است .

اين سريال، پيشگويى‏هاى وى را درباره‏ى آينده‏ى جهان به تصوير كشيده بود كه مهم‏ترين آن‏ها پيش‏گويى وى درباره‏ى ظهور نواده‏ى پيامبر اسلام در مكه مكرمه و متحد ساختن مسلمانان و پيروزى بر اروپاييان و ويران كردن شهرهاى بزرگ سرزمين جديد (آمريكا) بود .

هدف از اين مانور تبليغاتى، به تصوير كشيدن چهره‏اى خشن، بى رحم، ويران‏گر و گرفتار

جنون قدرت از مهدى موعود و تحريك و بسيج عواطف ملل غربى عليه اسلام و منجى

موعود آن و در كوتاه مدت، بستر سازى روانى بود .