سوار عرصه دين

  نهان از ديده ها،‌خود كرده تا كي؟

  چو نور ديده ها در پرده تا كي؟

  مكن در پرده همچون شمع، مسكن

  برون آ تا شود آفاق، روشن

  تو شمع بزمگاه لامكاني

  در اين فانوس سبز آخر چه ماني؟

  چو شمع از نور خود آتش برانگيز

  بسوز اين تيره فانوس و فروريز

  چو داد اول زمان، نور تو پرتو

  تو خود هم مهدي آخر زمان(عج) شو

  سوار عرصه دين همگنان كن

  چو شمعش، ذوالفقار آتش فشان كن

  عدم كن ظلمت كفر از ره دين

  به برق تيغ خون ريز شه دين