دولت بيدار بيا

بيا‏ ‎ بار‏ ‎ دگر‏ ‎ خواجه‌‏ ‎ بيا‏ ‎ خواجه‌‏ ‎ بيا ، ‏ ‎ خواجه‌‏ ‎

بيا‏ ‎ عيار‏ ‎ مه‌‏ ‎ اي‌‏ ‎ مده‌ ، ‏ ‎ دفع‌‏ ‎ مده‌ ، ‏ ‎ دفع‌‏ ‎

نگر‏ ‎ پرشور‏ ‎ عالم‌‏ ‎ نگر ، ‏ ‎ مهجور‏ ‎ عاشق‌‏ ‎

بيا‏ ‎ خمار‏ ‎ شه‌‏ ‎ اي‌‏ ‎ نگر ، ‏ ‎ مخمور‏ ‎ تشنه‌‏ ‎

تويي‌‏ ‎ هست‌‏ ‎ هر‏ ‎ هستي‌‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ دست‌‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ پاي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ گلزار‏ ‎ جانب‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ سرمست‌‏ ‎ بلبل‌‏ ‎

تويي‌‏ ‎ بگزيده‌‏ ‎ همه‌‏ ‎ ز‏ ‎ و‏ ‎ تويي‌‏ ‎ ديده‌‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ گوش‌‏ ‎

بيا‏ ‎ بازار‏ ‎ سر‏ ‎ بر‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ دزديده‌‏ ‎ يوسف‌‏ ‎

جهان‌‏ ‎ و‏ ‎ جان‌‏ ‎ را‏ ‎ همه‌‏ ‎ اي‌‏ ‎ نهان‌ ، ‏ ‎ گشته‌‏ ‎ نظر‏ ‎ ز‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ دستار‏ ‎ و‏ ‎ بي‌دل‌‏ ‎ رقص‌كنان‌‏ ‎ دگر‏ ‎ بار‏ ‎

تويي‌‏ ‎ سوز‏ ‎ غم‌‏ ‎ شادي‌‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ روز‏ ‎ روشني‌‏ ‎

بيا‏ ‎ بار‏ ‎ شكر‏ ‎ ابر‏ ‎ تويي‌ ، ‏ ‎ افروز‏ ‎ شب‏ ‎ ماه‌‏ ‎

گرو‏ ‎ عقل‌‏ ‎ هر‏ ‎ تو‏ ‎ پيش‌‏ ‎ نو ، ‏ ‎ عالم‌‏ ‎ علم‌‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ يكبار‏ ‎ به‌‏ ‎ خيز‏ ‎ مرو ، ‏ ‎ گاه‌‏ ‎ ميا‏ ‎ گاه‌‏ ‎

جنون‌‏ ‎ و‏ ‎ شور‏ ‎ بود‏ ‎ چند‏ ‎ بخون‌ ، ‏ ‎ آغشته‌‏ ‎ دل‌‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ ميفشار‏ ‎ غوره‌‏ ‎ كنون‌ ، ‏ ‎ انگور‏ ‎ شد‏ ‎ پخته‌‏ ‎

برو‏ ‎ ناگفته‌‏ ‎ غم‌‏ ‎ وي‌‏ ‎ برو ، ‏ ‎ آشفته‌‏ ‎ شب‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ بيدار‏ ‎ دولت‌‏ ‎ برو ، ‏ ‎ خفته‌‏ ‎ خرد‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ پاره‌‏ ‎ جگر‏ ‎ وي‌‏ ‎ بيا ، ‏ ‎ آواره‌‏ ‎ دل‌‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ ديوار‏ ‎ ره‌‏ ‎ از‏ ‎ ‎ ‏‏،‏ ‎ بود‏ ‎ بسته‌‏ ‎ در‏ ‎ ره‌‏ ‎ ور‏ ‎

بيا‏ ‎ روح‌‏ ‎ هوس‌‏ ‎ وي‌‏ ‎ بيا ، ‏ ‎ نوح‌‏ ‎ نفس‌‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ بيمار‏ ‎ صحت‌‏ ‎ بيا ، ‏ ‎ مجروح‌‏ ‎ مرهم‌‏ ‎

جو‏ ‎ دل‌‏ ‎ در‏ ‎ روان‌‏ ‎ آب‏ ‎ رو ، ‏ ‎ افروخته‌‏ ‎ مه‌‏ ‎ اي‌‏ ‎

بيا‏ ‎ اغيار‏ ‎ كوري‌‏ ‎ بجو ، ‏ ‎ عشاق‌‏ ‎ شادي‌‏ ‎

  مولوی